وَكُلَّما وَفَّقْتَني بِخَيْرٍ فَأَنْتَ دَليلي عَلَيْهِ ، وَطَريقي و هر گاه به كار خيرى توفيقم دهى تو راهنماى من بر آن ، و راهگشاى من إِلَيْهِ ، يا قَديراً لاتَؤُودُهُ الْمَطالِبِ ، يا مَلِيّاً يَلْجَأُ إِلَيْهِ كُلُّ به سوى آن هستى ، اى توانايى كه درخواست‌ها او را درمانده نمىكند ، اى مهربانى كه هر راغِبٍ ، ما زِلْتُ مَصْحُوباً مِنْكَ بِالنِّعَمِ ، جارِياً عَلى مشتاقى به او پناه مىآورد ، همواره با نعمت‌هاى تو همراهم ، و هميشه عاداتِ الْإِحْسانِ وَالْكَرَمِ . أَسْأَلُكَ بِالْقُدْرَةِ النَّافِذَةِ عادت‌هاى احسان و كرم به سويم جارى است . از تو مىخواهم به آن قدرتت كه في جَميعِ الْأَشْياءِ ، وَقَضائِكَ الْمُبْرَمِ الَّذي تَحْجُبُهُ در تمام اشيا نافذ و قابل اجرا است ، و به آن حكم تأييدشده و رأى قطعى كه با بَأَيْسَرِ الدُّعاءِ ، وَبِالنَّظْرَةِ الَّتي نَظَرْتَ بِها إِلَى كمترين دعا آن را مىپوشانى و ناديده مىگيرى ، و به نگاهى كه به الْجِبالِ فَتَشامَخَتْ ، وَإِلَى الْأَرَضينَ فَتَسَطَّحَتْ ، كوه‌ها نمودى پس بلند و برافراشته گرديدند ، و به زمين‌ها نمودى پس گسترده و هموار شدند ، وَإِلىَ السَّماواتِ فَارْتَفَعَتْ ، وَإِلَى الْبِحارِ فَتَفَجَّرَتْ . و به آسمان‌ها نمودى پس بالا و رفيع گرديدند ، و به درياها نمودى پس بيرون آمدند و آشكار گشتند . يا مَنْ جَلَّ عَنْ أَدَواتِ لَحَظاتِ الْبَشَرِ ، وَلَطُفَ عَنْ اى كسى كه بزرگتر است از اينكه با ابزار چشم و نگاه‌هاى تيز آن ديده شود ، و لطيفتر است از آنكه با دَقائِقِ خَطَراتِ الْفِكَرِ ، لاتُحْمَدُ يا سَيِّدي إِلّا بِتَوْفيقٍ دقّت خطورهاى فكر و انديشه درك شود ، سپاس نمىشوى - اى سرور من - مگر به توفيقى كه مِنْكَ يَقْتَضي حَمْداً ، وَلاتُشْكَرُ عَلى أَصْغَرِ مِنَّةٍ إِلَّا خودت عنايت كنى كه آن ، حمد و سپاس ديگرى را اقتضا مىكند ، و بر كوچكترين نعمتت شكرگزارى نمىشوى اسْتَوْجَبْتَ بِها شُكْراً ، فَمَتى تُحْصى نَعْماؤُكَ يا إِلهي مگر اينكه سزاوار شكر ديگرى مىگردى ، پس چه زمان نعمت‌هايت شمرده مىشود ! اى خداى من ؛ وَتُجازي آلاؤُكَ يا مَوْلايَ ، وَتُكافَئُ صَنايِعُكَ يا و الطاف و احسانت پاداش داده مىشود ! اى مولاى من ؛ و خوبىهاى تو جبران سَيِّدي . وَمِنْ نِعَمِكَ يَحْمَدُ الْحامِدُونَ ، وَمِنْ شُكْرِكَ شود اى سرور من . و اين از نعمت تو است كه سپاسگزاران تو را سپاس گويند ، و از موجبات شكر تو يَشْكُرُ الشَّاكِرُونَ ، وَأَنْتَ الْمُعْتَمَدُ لِلذُّنُوبِ في است كه شكركنندگان تو را شكر مىكنند ، و تو مورد اعتماد و تكيه‌گاه براى گناهان هستى در